All in a Cloud

Onlangs beluisterde ik een boeiend verhaal van Robert Temple en Pam Gregory over Plasma. Plasma kennen we van bloed en tv-schermen, maar het is volgens hem zo dat het universum uit plasma bestaat.

Een nieuwe term voor een oude wijsheid.

Atoomkern-loos plasma vormt asw een Cloud , daarin ligt alle informatie ooit. Zo wordt het nu beschreven.

Computer terminologie.

Geen wonder natuurlijk, deze ontwikkelingen zijn eigenlijk een en hetzelfde.

We ontdekken de computer, de cloud en de AI. En dit is een exacte replica van wat er al was. Een replica die sommigen veel geld macht en status op levert.

Maar er is niks nieuws onder de zon, behalve an dat mensen iets hebben begrepen van wat het Al nu echt is.

Echter, nog heeft het die mensen niets geleerd.

Wetenschappers lijken het niet snel te leren. Ze prutsen aan dingen en willen het met hun linkerhersenhelft mentaliteit begrijpen, Maar dat levert niks van betekenis op, omdat het leven pas begint bij het gevoel.

Het gevoel is onze echte leermeester. Eerst emotie, dan compassie, dan ontzag, en dan wijsheid.

Daar stopt vaak de behoefte om alles aldoor te moeten benoemen en her definiëren.

Omdat vanaf dat punt, de mens "weet".

Je kan oeverloos door prutsen, maar je komt er nooit. Daarom is wetenschap ook niet iets waar je meer aan moet ophangen dan nodig.

Een het is al helemaal geen liniaal waarlangs je je wereld schept.

Alleen de Wijsheid van het hart is die liniaal. En dan is er geen liniaal meer, maar slechts een ZIJN.

Een waarnemer. Een getuige die je nu Zelf bent, die God is.

Dat is de betekenis van het oog van God.

In die hoedanigheid kan je er voor kiezen in vrede te leven, te creëren, en dan zal het plasma je die wereld laten zien.